Late Passage, Kerkplein 5

Jean-Pierre De Bock

Late passage, Kerkplein 5
Vorm en koloriet tussen afbakening en openheid

De kunstenaar onderzoekt hoe geometrische vlakken, kleur en lijn gelijktijdig spanning en evenwicht kunnen oproepen. Hij schuwt hierbij de uitersten niet. Op het palet ligt gedurende de ene schildersessie de donkerte van de nacht, oorlog of geweld. Terwijl in een volgend of voorafgaand werk een ode wordt gebracht aan zachtheid, stilte en brekend licht.

Toch illustreert deze verscheidenheid in kleur, vorm of ‘stijl’ een duidelijke uniformiteit. Wat rest is een intrigerend spel tussen binnen- en buitenruimte. Vorm en koloriet wringen zich tussen afbakening en openheid.

De kunstschilder-dichter drukt zich op canvas met schildermes of penseel net zo dwingend uit als met pen en woord op papier; cfr. de vorige maand gepubliceerde gedichtenbundel ‘Een spiegelparadijs, in negenennegentig scherven’. Specifieke structuren verschijnen, worden gevat in vorm, woord of kleur. Ze vervagen vervolgens of worden opgelost, hetzij in een zich ritmisch herhalende impuls, hetzij in beklijvende rust.